نامهات كه به دستم رسيد،من خواب بودم؛ نامهات بيدارم كرد. نامهات ستارهاي بود كه نيمهشب در خوابم چكيد و ناگهان ديدم كه بالشم خيس هزار قطره نور است. دانستم كه تو اينجا بودهاي و نامه را خودت آوردهاي. رد پاي تو روشن است.
هر جا كه نور هست، تو هستي، خودت گفتهاي كه نام تو نور است.
نامهات پر از نام بود. پر از نشان و نشاني. نامت رزاق بود و نشانت روزي و روز.
گفتي كه مهماني است و گفتي هر كه هنوز دلي در سينه دارد دعوت است.گفتي كه سفره آسمان پهن است و منتظري تا كسي بيايد و از ظرف داغ خورشيد لقمهاي برگيرد.
و گفتي هر كس بيايد و جرعهاي نور بنوشد، عاشق ميشود.
گفتي همين است، آن اكسير، آن معجون آتشين كه خاك را به بهشت ميبرد. و گفتي كه از دل كوچك من تا آخرين كوچه كهكشان راهي نيست، اما دم غنيمت است و فرصت كوتاه و گفتي اگر دير برسيم شايد سفرهات را برچيده باشي، آن وقت شايد تا ابد گرسنه بمانيم...
آي فرشته، آي فرشته كه روزي دوستم بودي، بلند شو دستم را بگير و راه را نشانم بده، كه سفره پهن است و مهماني است. مبادا كه دير شود، بيا برويم، من تشنهام، خورشيد ميخواهم.
ای ستاره ی درخشان آسمان دلم
اشك سوزان چشمان مرا ببين ، بغض من در جاده هاي بي كسي گم شده
دوست ندارم همچون يك عروسك كوكي باشم
هرگز نمي خواهم كه در صندوقچه ي دلت مخفي بمانم
نمي خواهم در فشار هرزه ي نگاهها خرد شوم
من طالب پيوستن هستم ،من مي خواهم شاهد سپيده دم عشق باشم
من هم مي خواهم سرود عاشقانه سر دهم
رقص نيرنگ را نمي خواهم ،مرا پناه ده و از شبهاي پر عذاب مرا دور ساز
بگذار تا زائيده ي عالي ترين تصويرها باشم
بگذار تا معناي هستي را در يابم و معجزه ي عشق را ببينم
مي خواهم به آرامي به روي مخمل شب چشمهانم را بر هم گذارم
هجوم كابوسهاي شبانه را از من برهان
تيغ بي وفايي را به من نشان مده ...شوق پرواز را به من بياموز
و جاي حسرت را برايم باقي مگذار
بگذار تا مرواريد دريايت شوم ،بگذار تا به نيستان دلت راه يابم
شكوه عشقت را از من دريغ نكن ،چهره ي تلخ جدايي را از من دور ساز
چشمان صاف و زلالت را برايم گل آلود نكن ،بر عشق پاكم نفرين نكن
مگذار كه نشكفته پرپر شوم
زندگي مرا وسعت بخش به حرفهاي دلم نگاه كن
برگ ريزان پائيزم را با تو مي خواهم چرا كه با بودن تو ديدني و زيبا مي شود
جاده ي تنهايي پائيزان فقط با بودن تو انتها می يابد
مي خواهم چشمانت را باز كني و مرا ببيني
نمي خواهم روزي باشد كه ديگر من تمام شده باشم
آه كه چه شيرين است در اين برگ ريزان و در اين جاده ي تنهايي با تو همگام شدن
خدايا اگر قرار بود روزي شاهد باختنم باشم
پس چرا آتش عشقش را در وجودم شعله ور كردي ؟؟؟؟؟؟؟
چه دليلي داره زنده بودن .
وقتي كسي رو نداري براي پرستيدن .
وقتي دلي نداري براي سپردن .
حتي تني براي زخم خوردن .
چه فايده داره نفس بي هم نفس كشيدن .
اشك چه ارزشي داره وقتي شونه هايي رو كه سال ها چشم به راهش بودي و نداشتن .
چه فايده داره چشم هات وقتي نتوني زيبايي ها رو ببيني
زماني كه دليل زيبا ديدن و نداشتن .
آه بلندي مي كشم و با فرياد ميگم
خدا ياااااااااااااااااااااااااااااا
چرا
